Lange afstand lopenBinnen de lange afstandslopers zijn er verschillende takken. De laatste jaren wordt het lopen van een halve marathon steeds populairder. Ook geven we wat meer uitleg over marathonlopers. Eerst nog wat algemenere uitleg:

Bij een lange afstandsloper moeten we een onderscheid maken tussen zijn algemene basisconditie en zijn specifieke conditionele eigenschappen. De algemene basisconditie is de fundering voor een mogelijke loopcarrière. Deze eigenschap draagt bij tot het aankunnen van de omvang van de training. Iemand die graag vooruitgang wil boeken, weet dat blijven trainen het allerbelangrijkste is. Vooral de kracht- en lenigheidstraining (stretchen,… ) zal bijdragen tot het verbeteren van zijn conditie. De specifieke conditionele eigenschappen zijn de uithouding, de weerstand en de snelheid. Deze spelen evenzeer een grote rol bij de training van een lange afstandloper.

Deze factoren verbeteren heeft veel te maken met de ‘trainbaarheid’ van een atleet. Dit is evenwel bij iedere persoon anders. Voor een groot deel is dit genetisch bepaald. Sommige atleten kunnen sneller conditieverbetering verkrijgen met minder training dan anderen. Die enkele atleten worden vaak ‘topatleten’ genoemd. Er zijn heel wat andere manieren om diezelfde trainbaarheid te bereiken. De trainbaarheid heeft ook niet veel te maken met de prestaties van de atleten. Veel hangt af van de aard van de training.

Men kan uithoudingstraining onderverdelen in drie types:

  • Type één: Deze oefeningen zijn hoofdzakelijk bedoeld om een uithoudingscapaciteit te bekomen die stabiel is. Hierbij doet men aan lange duurlopen van meestal 1 uur of 2 uur aan een rustig tempo. Dit tempo moet laag genoeg zijn zodat de loper nog steeds met zijn partner kan praten.
  • Type twee: Deze vorm is iets intensiever dan de vorige. Hier doet men aan duurlopen tot ongeveer 1 uur lang aan een hoger tempo. Ook wordt er aan intervaltraining gedaan. De afstand wordt dan ingedeeld in verschillende delen, onderbroken door enkele korte rustpauzes.
  • Type drie: Hier doet men aan duurlopen, waarbij gedurende een lange periode aan een zo hoog mogelijk tempo wordt gelopen. Deze trainingsvorm wordt het beste voorbereid door een intervaltraining.

Massaorganisaties trekken veel meer volk aan dan kleine wedstrijdjes, waar iedereen een mooie prijs ontvangt. Steeds meer worden er wedstrijden georganiseerd voor lange afstandlopers en ze worden steeds populairder. Hoe komt dit nu? Door de sfeer natuurlijk. Volk trekt volk, dit is een ongeschreven wet die blijkt waar te zijn. Natuurlijk is het voor duizenden anonieme een mooie gelegenheid om aan zo’n wedstrijd mee te doen, zonder met de vinger gewezen te worden. In een massaloop hoef je niet te presteren, je bent nooit de traagste.

‘Bay to the Breakers’ vindt plaats in San Francisco. 12 km is de afstand die gelopen moet worden. In 1930 werd de eerste editie georganiseerd om de wederopbouw te vieren na een aardbeving. Aan deze wedstrijd namen 126 mensen deel. In 1973 namen er zo’n zeventigduizend mensen deel. Dit is niet het officiële aantal want heel wat ‘zwartlopers’ mengden zich na de start via de zijstraten. Met dit aantal werd een wereldrecord gevestigd. Dit record werd in 1992 gebroken in Barcelona. Op 31 mei stonden er 76.414 mensen klaar om de 11,800 km af te leggen. Men moest zelfs door het Olympisch stadion lopen.