Hardlopen blessures voorkomenEen goede conditie is één ding, een goede gezondheid is een ander. Voor je je voorbereidt op een marathon, is het ook aangewezen om je volledig te laten onderzoeken. Het is belangrijk om te weten of er niets mis is met je hart en bloedvatensysteem. Mannen lopen vanaf hun veertigste een groter risico op hartinfarcten, bij vrouwen is dat vanaf hun vijftigste. Dit wordt vaak veroorzaakt door een vernauwde kransslagader (door roken, een teveel aan cholesterol of te hoge bloeddruk). Daarom moet je bij aanvang van dit onderzoek een vragenlijst invullen over je levensstijl, leeftijd en medische voorgeschiedenis. Op basis daarvan kan men een schatting maken of je het risico loopt op een hartinfarct. Blijft dit percentage onder de 5 %, dan is er niets om je zorgen over te maken. Wanneer dit hoger is, wordt je doorverwezen naar een hartspecialist..

Toch kan een aangeboren hartafwijking eveneens een gevaar vormen. Dit kan in de meeste gevallen makkelijk opgespoord worden aan de hand van een EKG in rust. Hierbij ligt de patiënt op een bed met zes elektrodes rond het hart en één op iedere arm en been. Als er dan iets mis blijkt te zijn, wordt er een echocardio uitgevoerd.

Tenslotte wordt nog een laatste test uitgevoerd. Aan de hand van diezelfde elektroden en een zuurstofmasker wordt de VO₂max berekend. Dit is de hoeveelheid zuurstof waarmee de spieren tijdens maximale inspanning worden voorzien. Deze test wordt op een fiets afgelegd. Sportblessures voorkomen is belangrijk, aangepast schoeisel kan veel leed voorkomen. Voeten die wat inzakken, hebben aangepast schoeisel nodig. Benen die niet volledig recht staan hebben meer kans op scheenbeenvliesontstekingen. Zwakke heupspieren kunnen ook voor problemen zorgen. Tijdens het lopen van de marathon zal de atleet op een bepaald moment een ‘muur’ tegenkomen.

Dit is het moment waarop alle kracht langzaam wordt weggezogen. Het verstand wil wel nog verder gaan, maar het lichaam kan niet meer. Sommigen stoppen ook effectief, anderen willen allesbehalve stoppen. De atleet kan slechts hopen dat hij zo rustig mogelijk blijft. Uit onderzoek is gebleken dat marathonlopers zeer perfectionistisch en associatief van aard zijn. Zelfs tijdens hun moeilijkste momenten denken ze niet aan mooie dingen. Zij blijven geconcentreerd en denken slechts aan de wedstrijd en de tegenstanders. Een bekende marathonloopster Raisa Smechova (op internationaal niveau zeer sterk tijdens de jaren 80) bewaarde in haar broekzak enkele naalden. Wanneer het te zwaar werd, prikte ze zich in haar vinger. Ze geloofde sterk in het principe ‘wie op één plaats van het lichaam pijn heeft, voelt de pijn op andere plaatsen niet’. Zo heeft iedere marathonloper zijn trucjes.